کیش و پات

شادباش ِ تولدت

barooooni — Tue, 10 Nov 2009 13:46:06 GMT

تو ، تفسیر مفصلی از خلاصه ترین آدم ممکن هستی. اگر خوانده شوی. اگر ، باد گیرم درست کار کند.

barooooni — Tue, 10 Nov 2009 07:32:29 GMT

این روزها متوجه افکار اکنونم نیستم و مدام در و دیوار گذشته را لیس می زنم و آویزان آینده می شوم. تمام ننوشتن هایم به این بر می گردد

می دانی مامان؟

barooooni — Thu, 05 Nov 2009 05:50:29 GMT

دلیل به هم ریخته بودن مداوم اتاقم تنها این است ، می خواهم کاری برای انجام دادن داشته باشم.

از این دخترها

barooooni — Wed, 04 Nov 2009 08:21:38 GMT

من هر چه فکر می کنم فلسفه ی کارهای بعضی از دختران کلاسمان را نمی فهمم. آن ها همیشه ردیف مقابل پسرها می نشینند ، حتی اگر کل کلاس خالی باشد. همیشه در کلاس خاطره های هیجان انگیزشان یادشان می آید و بلند بلند برای هم تعریف می کنند و غش غش می خندند. هر روز تولد یکی از آن هاست و تمام تولد هایشان را همان جا می گیرند ، همان ردیف مقابل پسر ها. دختران کلاس ما آدم های شادی هستند و به شدت خوشبخت اند. آن طور که از حرف هایشان دستگیرم شد هیچ وقت دوست پسری نداشته اند و از تمام پسر های کره ی زمین چندششان می شود. من هر چه فکر می کنم فلسفه ی کارهای دختران کلاسمان را نمی فهمم. اگر کارهایشان فلسفه ای داشته باشد البته

پری

barooooni — Wed, 04 Nov 2009 08:20:58 GMT

کجایی وقتی باران بر صورتم می بارد ؟

این همه خوش بختی ، مرا از کجا پیدا کرده ؟

barooooni — Mon, 02 Nov 2009 18:02:56 GMT

می دانی فریبا

وقتی تو می گویی ، انقدر هم خوب می گویی ،

بهتر است آدم ساکت بماند و گوش کند.

این روزها شادمانی می فروشم...

...

barooooni — Fri, 30 Oct 2009 06:20:02 GMT

از کجا ، به کجا ...

barooooni — Tue, 20 Oct 2009 07:11:47 GMT

من ، یک آه ام. آهی که هنوز کسی نکشیده

بدجنس

barooooni — Fri, 16 Oct 2009 02:00:34 GMT

از غمت خوشحالم

فراموشی ِ خواب آلود

barooooni — Thu, 15 Oct 2009 03:04:46 GMT

این خوابم سه شب ِ پیاپی تکرار شد. روز شمار مرگ گذاشته اند. برای خانم مهربانی که ادعا می کند مادر واقعی من است. سرطان پدرش را در آورده. چند روز است شماره موبایلم را بطور اتفاقی پیدا کرده. تنها آرزویش پیدا کردن من بوده و روزهای آخر عمرش به آن رسیده. هر روز صبح قرار می گذاریم حوالی میدان ونک هم دیگر را ببینیم ، من فراموش می کنم قرار مان را ، من هر روز قرار مان را فراموش می کنم و با گریه برایم می گوید که مرگ م را به خاطر تو یک روز عقب انداختند.. می گوید تا تو را نبینم نمی میرم .. می گوید فراموشی تو مرا زنده نگه داشته.. می گوید سرطان از درون خالی ام کرده .. می گوید مادر صدایم نمی کنی ؟ می گوید .. زنده و مرده بودن م برایت فرقی نمی کند ؟ می گوید .. آه.. نیا خانم.. نیا مادر ... دست از خواب هایم بردار ...