دنبال خودم می گردم. از درون ِ درونم. اینکه نمی توانم بنویسم اتفاقی ست که منتظرش بودم. حوصله ی سرزنش کردن خودم را ندارم. کنکور فیلمی بود که باید تمام کاری که می توانستم برایش انجام دهم. حالا بعد از سرکوب کردن کلمه هایم آن ها دارند سرکوبم می کنند. این شب ها و روز ها فقط می خوانم و می خوابم و برای برگشتنم به زندگی دعا می کنم