من نشسته ام و برای خودم دعا می خوانم. برای آرامش  تو. دعا می کنم تو از آن آدم هایی نباشی که ته دلشان را نمی توان حدس زد. از آن هایی که می روند و می گردند و همیشه با خودشان عشق دوران کودکیشان را همراه می برند. که آن را شب تا صبح بر طاقچه ی اتاق معشوقه هایشان می گذارند و هرگز به آن پشت نمی کنند. من می توانم هوس هرزه های بی سر و پا را از سرت بپرانم ، اما محو کردن تصویر چشم های بازیگوش دختر بچه ای مو طلایی ، کار من نیست.