اينجا چقدر رعد و برق است

باران بلند بلند مى‌خواند

هميشه گفته ام

مژه هاى ِ به هم چسبيده خوب ترند

ترجيح مى‌دهم باران دهانم را از خودش پر كند

لطيف است

حرف هايم را هم ميان ِ كوچه جا نمى‌گذارد

باران بى‌شك بهترين است.

شبنم،

         شبنم،

                 شبنم..

اصلا ً مى‌خواهم روى ِ تمام ِ خواب‌هايَم شبنم بريزم

مى‌خواهم يك دريا شبنم داشته باشم..

صورتم خاكمال مى‌شود وقتى خاك ها صورتى مى‌شوند

انتقادهاى ِ صريح حالم را به شدت خوش مى‌كنند

سرازير شدنم عجيب نيست

بايَد بيشتر آرام بگيرم در اتاقم و اين تنها كارى‌ست كه بايد انجام دهم

پر از روزمرگى ست لعنتى ِ خوشرنگ

:< احساساتم به طبقه بندى احتياج دارند.

كُلَن

زياد شلوغش مى‌كنم

همه چيو..

مى‌شه گفت عادتمه

ولى خُب..

عــادَ تَمـــه ديگه.. ولى خُب نداره..

<: دلم مى‌خواد وبلاگم ناشناخته بمونه.

من مى‌دانَم

و مى‌تَوان گـُـفت

مطمئن هستَم

كه در نهايت

كه آخَرَش

هَمه رَستگار مى‌شَوَند

و فقط

سـَر  ِ عِـدِه اى

بَـس اَندَك

كـُـلاه مى‌رود

اَز آن خِــيلى گـُشاد ها!

پ.ن: حذف شد!